Blog

Anouck Plume / photography  / Scriptie focus reis Macedonië – Reizen voor Focus

Scriptie focus reis Macedonië – Reizen voor Focus

Full time school en part time werken is iets wat ik de afgelopen tijd niet kon combineren met bloggen. Voor heel even komt daar vandaag verandering in. Ik ging mee op scriptie focus reis, helemaal naar Macedonië! Scriptie-wattes-reis? In deze blogpost vertel ik je er alles over.

Afstuderen. Dood eng. Dé deadline komt steeds dichterbij. Waar ik dacht een klein half jaar de tijd te hebben, bleek ik ineens in drie maanden alles te moeten afronden. Ik moet eerlijk zijn dat de paniek lichtelijk toe sloeg. Ik dacht al maanden na over een onderwerp. Hoe ga ik in godsnaam beginnen. In de loop der tijd leken steeds meer puzzelstukjes op zijn plek te vallen en een paar dagen voor kerst kreeg ik te horen dat mijn plan van aanpak (en dus keuze voor onderwerp) was goedgekeurd. In februari kon ik écht beginnen. In december en januari verzamelde ik alles wat los en vast zat rondom mijn onderwerp. Maar nog steeds de vraag: hoe ga ik in februari in godsnaam beginnen?! Toen kwam Andrina op mijn pad: oprichter van Reizen voor Focus. Reizen voor Focus is een organisatie die verschillende focusreizen organiseert. De eerste reis was gepland in februari en stond in het thema van afstuderen: een scriptie focus reis. Het doel van de week was om in het buitenland, op een afgelegen locatie midden in de natuur, een week lang vol focus aan je afstudeeropdracht te werken. Dat klonk alsof het gemaakt was voor mij. Mijn redding. Een gezellig gasthuis, vervoer, eten en ontspanning werd allemaal voor me geregeld. Het enige wat ik moest doen tijdens die week was schrijven als een malle.

We verbleven met een klein groepje studenten in de bergen van Ohrid, met uitzicht over het gelijknamige meer. Het hutje was eenvoudig, knus en charmant. De maaltijden werden verzorgd door de gastvrouw van het huis, met vooral als hoogtepunt de bijzonder uitgebreide ontbijtjes. Er was een huishond en een tuinkat. Overdag werkten we in de woonkamer/keuken die was ingedeeld aan de hand drie kleine verdiepingen. We zaten dichtbij de open haard en zorgden ervoor dat het vuur de hele dag goed bleef branden. Als pauze maakten we wandelingen in het oude stadje of langs het meer. Als we dan helemaal verwaaid weer terug kwamen in het huisje stond de gastvrouw al klaar met een kopje warme thee, die gezet was van kruiden uit de bergen. Af en toe was en ruimte voor een kleine brainstormsessie met mijn reisgenootjes, maar aan het einde van de dag was er ook ruimte voor een glaasje wijn en een spelletje. Ik heb nog nooit zo veel werk afgekregen in een paar dagen tijd. Het is bizar hoe productief je bent als je letterlijk (en figuurlijk) afstand kunt nemen van huis en alle verplichtingen die daarbij horen.

Jullie weten inmiddels van me dat ik beter ben in vertellen met beelden dan in vertellen met woorden, dus om jullie een nog beter gevoel mee te geven over mijn week in Macedonië volgen hieronder een heleboel foto’s:

Een van mijn lievelingsmomenten tijdens de reis was toen ik met (reisgenoot én vriendinnetje) Beau een wandeling ging maken langs het meer en ik per ongeluk een mini doorbraak kreeg in mijn afstudeerproject. Praten met anderen over je onderwerp doet wonderen, maar praten met anderen terwijl je omringt bent door een prachtige omgeving nog veel meer!

Tijdens de reis was er ruimte voor een kort excursie hier en daar. We gingen bijvoorbeeld naar de boulevard in het stadscentrum om te genieten van de zon en de mensen, we gingen op zoek naar een openlucht theater en een kasteel en zagen vooral heel veel mooie uitzichten.

Iets wat ik soms heel lastig vond was dat er heel veel zwerfhondjes waren in Macedonië, waar mijn hart keer op keer van brak. Deze doggo op de foto rechts hebben we omgedoopt tot Georgie. Georgie was zo lief en knap en speels, maar ook zo enorm dun. We hebben hem een beetje brood kunnen geven dat Beau stiekem uit te keuken had meegenomen van ons gasthuis (sorry lieve gastvrouw!) en met hem kunnen knuffelen en spelen, maar ik wou het liefst dat ik al dit soort hondjes mee naar huis kon nemen.

Gelukkig was er ook Buba, de lieve en ietwat onhandige zwarte labrador die bij het gezin van ons huisje woonde. (Foto links) Er was geen moment dat Buba geen zin had in ons gezelschap. Of we nu bij de open haard achter onze laptops zaten of buiten in de zon. Toen we ’s avonds een keer vertrokken om op zoek te gaan naar een plek om te eten was ze onze beschermer en liep ze bijna helemaal tot aan de deur van het restaurant met ons mee.

Het reisgezelschap was zó leuk! Het is gek hoe erg je je op je gemak kunt voelen bij mensen die eigenlijk totale vreemden voor je zijn. Ik heb echt enorm gelachen en heb me geen moment ongemakkelijk gevoeld tijdens de reis.

En nu? Nu ben ik weer thuis en werk ik achter mijn laptop op kantoor, in koffietentjes in de stad, in de bieb, op school en op mijn bank. Soms ben ik met 5 dingen tegelijk bezig en is de focus ver te zoeken voor mijn afstuderen. Dan doe ik even mijn ogen dicht, denk ik heel hard na en dan zit ik weer even in dat hutje in de bergen. Vol focus. Nog 1,5 maand te gaan.

– Anouck Plume

4 Comments
  • Angélica
    15 maart 2018 at 17:40

    Wauw, dit ziet er sowieso echt prachtig uit! Ik kan me ook goed voorstellen dat je dan juist heel productief bent, wat heerlijk!

  • Willemijn
    15 maart 2018 at 19:31

    jaa zo leuk! snel even een reunie ( of help bijna deadline schrijfsessie) plannen haha

  • Eva
    16 maart 2018 at 12:18

    Wat ontzettend leuk dit, lijkt me zo inspirerend door zo’n omgeving en andere mensen om je heen. Even uit je vaste omgeving en nieuwe energie wakker maken 🙂

  • Janna
    18 maart 2018 at 17:19

    Wat gaaf dit! Lijkt me erg inspirerend om in zo’n omgeving te werken. Ik ben op dit moment ook bezig met de laatste loodjes van mijn bachelor en ik geloof dat zo’n reis onwijs goed kan zijn om je écht te focussen.

Post a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.