Mijn reis naar Indonesië – deel 2

img_7607

Na drie dagen in het chaotische Jakarta werd het tijd om de rust op te zoeken in de natuur. Na een treinreis van een paar uur kwamen we aan in Semarang. Een stad die stukken kleiner is dan Jakarta en het verschil was direct voelbaar. Ik had eindelijk het gevoel dat ik weer een beetje kon ademhalen.

De treinreis naar Semarang bracht ons prachtige uitzichten over rijstvelden en bergen. We waren in het bijzonder enthousiast over de stoelen, die je zo kon draaien dat je tegenover de raam zat en perfect naar buiten kon kijken. Zo cool! Ook bracht Semarang mijn persoonlijke hoogtepunt van de hele reis: Gedong Songo.

img_6936

Gedong Songo
Gedong Songo is een berggebied waar 7 eeuwenoude tempels staan. Op de dag dat ik te horen kreeg dat ik naar Indonesië ging was ik vooral erg enthousiast over het vooruitzicht dat ik eindelijk, voor het eerst in mijn leven, tempels ging zien! Wauw! Toen ik hoorde dat we er die dag maar liefst 7 gingen bekijken was ik door het dolle heen.

We werden bij de ingang opgewacht door een groep paarden. euh, paarden, gaan we te paard?! Ik wist niet of ik enthousiast moest zijn, bang moest zijn of me zorgen moest maken, want Azië staat niet bekend om zijn diervriendelijkheid m.b.t. toeristische activiteiten met dieren. Gelukkig (!!) kwam ik er al snel achter dat de paarden goed werden behandeld. Eenmaal aangekomen bij de eerste tempel werden de paarden los gelaten in de vallei, en dat maakte het zien van mijn eerste tempel net een beetje extra magisch. Blije huppelende en grazende paarden, de perfecte temperatuur en een prachtig uitzicht. Ik werd er bijna emotioneel van.

img_6880

Ondanks dat Gedong Songo “negen gebouwen” betekend, bracht de tocht ons langs zeven tempels (Twee zijn er niet intact gebleven). De tempels zijn niet heel groot, maar door de prachtige omgeving wel heel indrukwekkend. Je paard wordt altijd begeleid door een local, dus je hoeft niet bang te zijn als je (zoals ik) voor geen meter kunt paardrijden. Sommige stukjes zijn erg stijl, dus je moet niet bang zijn om helemaal plat op je paard te gaan liggen wanneer dit nodig is (ieeee).

img_6903

Gedong Songo is als je het mij vraagt echt een verborgen parel, want er komen gemiddeld slechts 150 buitenlandse toeristen per maand, terwijl er meer dan 20.000 Indonesische toeristen per maand het tempel complex bezoeken. Voor de kosten hoef je het ook niet te laten: als entree betaal je $4 en wil je de tocht te paard maken betaal je $12 (inclusief entree). Te paard duurt de tocht ongeveer 2 uur.

koffie4klein koffie8klein
koffie3klein

Banaran Coffee Plantation
Onze volgende stop is de Banaran Coffee Plantation. Interessant, ook als je geen koffie liefhebber bent. Op de plantage kun je heerlijk eten, is een grote speeltuin voor kinderen en je kunt met een (super fout) treintje een tour door de plantage doen waarbij je heel wat leert over hoe koffie wordt gemaakt.

koffie11klein

Ons bezoekje aan deze plantage was vreemd en lichtelijk ongemakkelijk, maar dat had weinig te maken met de plantage zelf. We werden gevolgd door een treintje vol Indonesische journalisten, die foto’s gingen maken van hoe wij foto’s gingen maken van de plantage (help). Zie bovenstaande foto hoe dat er ongeveer uit zag. Twee dagen laten kwam er een artikel in de lokale krant met als titel “Vier mooie Nederlandse journalisten bezoeken koffieplantage Banaran” euh ja…Tot zover de plantage.

uitzicht7klein

Goa Rong View
Na onze tour over de koffieplantage werden we begeleid naar een busje zonder deuren die ons naar een onbekende bestemming bracht. We reden naar de top van een heuvel om daar te worden afgezet bij een uitkijkpunt Goa Rong. Helaas was het op het moment dat wij het uitzichtpunt bezochten erg bewolkt en regenachtig. Bij het uitzichtpunt zit een restaurant en kun je eten in mega leuke hutjes (zie onderstaande foto).

uitzicht1klein

De busrit naar de top van de berg vond ik misschien nog wel leuker dan het uitzichtpunt zelf. Met onze poncho’s beschermde we onszelf tegen de regen die de bus in waaide terwijl mijn benen half buiten de bus bungelden. Dat is nog eens wat anders dan de bus die ik elke dag naar mijn werk neem.

Alila (Solo)
We sliepen in verschillende (prachtige) hotels, maar in het bijzonder wil ik Alila in Solo benoemen. Na een mega vermoeiende dag kwamen we aan in het hotel waar we door ontzettend leuk personeel werden ontvangen. Het was als een warm bad. En over bad gesproken, op de badkamer van mijn hotelkamer stond een prachtig bad, met uitzicht over de stad, zooo gaaf! Nog spectaculairder: op het dak van het hotel was een prachtig zwembad, ook met uitzicht over de hele stad. Helaas heb ik het bad en het zwembad zelf niet kunnen testen, want die avond volgde er nog een avondprogramma en de dag erna moesten we alweer heel vroeg paraat staan. Tot slot was ook het ontbijt verreweg het beste ontbijt wat ik ooit in een hotel heb gehad en de kers op de taart van ons bezoek aan Alila. Mega uitgebreid met o.a. verse broodjes, gebak, noodles, groenten, vlees, pannenkoeken, wafels en ze serveerde zelfs sushi (?!) Ik heb helaas geen foto’s van Alila, behalve deze Instagram foto van het prachtige rooftop zwembad!

Terug naar het avondprogramma: Stiekem was ik zo moe, dat ik het niet heel erg had gevonden om die avond lekker in het hotel te blijven. Toch moest ik nog even wachten voordat ik dat heerlijk zachte bed kon induiken, er stond namelijk een bezoekje aan een traditionele toneelvoorstelling op het programma.

show8kleinshow5klein

We kregen een rondleiding door het theater en mochten zelfs backstage bij de toneelspelers een kijkje nemen in de kleedruimtes. We zagen de meest prachtige kostuums en decorstukken en het voelde alsof ik in een film zat. Ik vond het extra leuk om te zien hoe alles er achter de schermen uit zag, omdat ik zelf ook in een theater werk als bijbaan.

show1klein

Toen was het tijd voor de voorstelling. Ik vond het mega leuk om te zien welke soort mensen dit theater bezochten en hoe alles er zo anders aan toe gaat dan in Nederland. Ik genoot enorm. Tot dat ik er achter kwam dat de hele voorstelling in het Indonesisch was en dat de vertaling, die eigenlijk op  schermen aan de zijkant geprojecteerd zou worden, vandaag niet aanstond. De tijd kroop voorbij en ik was heel blij dat we halverwege de voorstelling terug naar het hotel gingen. Toch is het echt een aanrader om zo’n voorstelling te bekijken, maar zorg er dan voor dat je naar een toeristisch theater gaat waar er wél vertaling is. Een voorstelling van drie uur duurt lang als je geen idee hebt waar het over gaat. Na de voorstelling werden we weer netjes afgezet bij Alila Hotel, waar ik binnen no time in slaap viel in het heerlijk zachte bed.

Tot zover deel twee! In het volgende deel van mijn reis neem ik jullie mee naar nog meer tempels en een van de mooiste hotels waar ik ooit sliep.

– Anouck Plume

Comments

  1. says

    Gedong Songo lijkt mij heel erg mooi. Dat zou ik graag een keer met mijn eigen ogen willen aanschouwen! De tocht afleggen op een paard lijkt mij helemaal bijzonder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *