Als plannen niet volgens plan gaan

15440479_1246791702047369_1592283695017650001_o

Wil je naar Java?” Even was ik stil. “Java?” Ik keek met grote ogen naar Laura en wist niet of ze een grapje maakte of serieus was. Midden in een grote ruimte vol met mensen die allemaal doodstil aan het werk waren. Ik durfde amper geluid te maken. Nadat Laura enkele keren bevestigde dat het écht niet om een grapje ging wist ik niet of ik moest schreeuwen of huilen.


Ik was me al twee jaar mentaal aan het voorbereiden op een groot avontuur in het buitenland. In het eerste studiejaar wist ik al: in het derde jaar, tijdens mijn stage of minor ga ik opnieuw naar het buitenland. Ik wist nog niet hoe en ik wist nog niet waar, maar gebeuren ging het. Aan het begin van mijn studie maakte ik wilde plannen, maar die werden in de loop der jaren steeds minder wild. Toen het huis in Tilburg op mijn pad kwam moest ik een keuze maken en dat werd het einde van mijn wilde plannen.

Uiteraard zou ik Anouck niet zijn als ik stiekem tóch bezig was met buitenland-plannen. Want, hoewel ik heel blij was in mijn nieuwe huisje en niet meer de behoefte had om 5 maanden lang ergens anders te wonen, wilde ik toch op avontuur. Denemarken, Noorwegen, Spanje, Australië, er kwamen allerlei bestemmingen en ideeën voorbij. Ik kwam er achter dat ik vrijstelling kon aanvragen voor mijn minor, wat betekende dat ik vijf maanden lang kon doen wat ik wilde, zonder verplichtingen naar school. Daar ging ik voor. Al eerder ging ik op WorkAway avontuur in Igualada (Spanje) en dat wilde ik nog eens. Ik zag het al helemaal voor me. Waar en hoelang maakte me niet eens zo heel veel uit.

Maar jeetje, al die plannen, en zo weinig wat volgens plan ging. Mijn stage had ik al ruim van te voren geregeld. Ik had DE perfecte stage gevonden. Na het sollicitatiegesprek en een super toffe meeloop dag werd ik al snel verwelkomt bij het team. Tot dat ik anderhalve maand later een (nogal lullige) mail kreeg van het bedrijf dat het bij nader inzien toch niet door kon gaan. (Op de dag van mijn sleutel overdracht van mijn nieuwe woning nota-bene, huilen.) Top. Ik had ineens nog maar twee weken om een nieuwe stage te regelen en ik zat midden in mijn tentamenweek. Uit blinde paniek solliciteerde ik op de eerste vacature die ik voorbij zag komen en werd aangenomen. Al gauw was de paniek voorbij en was het niet nodig me nog zorgen te maken. Hoe dichterbij de start van de stage kwam, hoe meer ik ging twijfelen of dit wel de beste keuze was.

Aan het einde van de zomervakantie raakte ik aan de praat met Laura. Je weet wel die vrolijke verhalenverteller van Whatabouther.nl. Ik maakte een grapje dat ik wel bij haar stage kwam lopen. En zoals de meeste van jullie al zullen weten, bleef dat niet bij een grapje.

Wat mijn punt van dit hele verhaal is, is dat het niet erg is als plannen niet volgens plan gaan. Uiteindelijk liepen al mijn wilde plannen in het water, maar kreeg ik er mooie, ongeplande en onvergetelijke avonturen voor terug. Dingen die ik van te voren nooit zelf had kunnen bedenken. Ik bezocht fantastische plekken binnen Nederland, ging naar Warschau, Spanje én Indonesië. Daarnaast is dit hele artikel eigenlijk gewoon een mega lange intro voor de verhalen die ik over Indonesië wil vertellen. Er is zoveel te vertellen over deze reis dat ik telkens niet wist waar ik moest beginnen en er maar gewoon niets over schreef. Maar hoe kan ik nu niets schrijven over dit onvergetelijke avontuur en de fantastische ongeplande stage die dit allemaal mogelijk heeft gemaakt? Dus, blijven jullie hier? De verhalen komen eraan.

– Anouck Plume

Comments

  1. says

    Mooie woorden Anouck! En wel een beetje herkenbaar, ik heb ook jaren gestruggled met het idee dat ik naar het buitenland wilde voor langere tijd. Tijdens mijn studie had ik dit niet doorgezet, maar jaren daarna kwam dat gevoel toch nog terug. Uiteindelijk maar niks mee gedaan omdat ik gewoon geen concrete plannen had en dat is nou ook echt wel goed zo! Snap nou dat het toen meer een soort uitvlucht zou zijn geweest (voor mij). Maar wel herkenbaar! Wel tof dat je alsnog een geweldige stage tegen kwam en toch nog naar het buitenland mocht 😀
    Ja ik geloof wel dat alles altijd wel weer op zijn pootjes beland :) En jaaaa meer, meer!!

  2. says

    Zó waar dit. Ik zeg zelf altijd; alles gebeurt om een reden. Anders was je niet bij Laura terecht gekomen! Ik had preciés hetzelfde met stage lopen, ik had alles gepland en ik wist precies wat ik ging doen en waar. Totdat dat allemaal in de soep liep. Ik moest halsoverkop een nieuwe stage zoeken en alsof het zo had moeten zijn, kwam ik bij Lisa terecht. Beste stageplek EVUR! En ik ben zó benieuwd naar je verhalen over Java. <3

  3. says

    Yayyy ik kijk uit naar de verhalen!
    En verder heb je zo ontzettend gelijk. Je kunt de grootste plannen maken, maar uiteindelijk loopt het zoals het moet lopen en dat kan heel anders uitpakken dan je eigenlijk had verwacht. En dat is in jouw geval alleen maar goed ook, want zo’n toffe stagereis krijgt niet iedereen!

    • admin says

      Ja precies. Misschien leert dit me dat als ik voortaan weer in zo’n situatie terecht kom, ik er iets meer vertrouwen in moet hebben dat alles uiteindelijk wel weer goed komt. :)

  4. says

    Wauw! Dit klinkt mega gaaf. En het is echt zo hè, als dingen niet volgens plan gaan krijg je daar soms juist hele mooie onverwachtse dingen voor terug. Heel cool, Laura maakt ook zulke mooie reizen en verhalen! <3

Trackbacks

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *